Сара Ләтиева, халықаралық «Алаш» әдеби сыйлығының иегері, жазушы: «АЗАМАТТЫҚ ЖҮГІН АРҚАЛАҒАН АҚЫН»

– Ақындық Алладан берілетін өнер. Сатып қарызға алуға болмайды. Қазақ қызының ақындығы біз білетін тарихта сонау Сара Тастамбекқызынан бері қарай мойындалған. Одан бері қарай жол-жөнекей қилы -қилы жолдар, соқпақтар айтыла береді ғой енді. Өз басым ақындығы мен қатындығы, азаматтығы мен адамдығы, оған қоса ақ апа, ақ жеңге, ақ әже деген құрметті лауазымдары бар ақынды көргенім осы. Біздің тәуелсіз деген заманымызда қилы- қилы қасиеттеріміздің шайқалып қалған кездері бар. Қазақтың ару қыздары ала дорба арқалап жүр деп мәселе көтеріп, сахнадан шындықты айтқан осы Ақұштап. Қазақ қыздарының тәрбиесін жіберіп алдық деп әрбір кеңсеге кіріп, мектептерге барып мәселе көтерген осы Ақұштап. Бұл азаматтық! Ертеңгі күніміз қалай болады, сананы тұрмыс билейді деп айтқызып отырғанда ақындықтың Алладан берілген күші. Дәл осы ойларды жеткізген кезде мұның да тіреп тұрған жағдайы мәз емес болатын. «Жайық тасып жатыр екен, ел қиналып жатыр екен» деп Астанадан ұшып келетін осы Ақұштап. Ақын қыз келді екен деп Жайық сабасына түсе қоймайтын шығар. Азаматтық жүгін арқалаумен жүр. Құжаты дұрыс емес екен деп қарапайым қазақ шаңырағының мәселесін прокуратураға дейін алып барып жүретін де осы Ақұштап. Осындай елдің мәселесін, қоғамның жүгін көтеріп-көтеріп, сосын үйіне келіп Ғабақаңның басын қатырып неге бардым деп отырады. Алладан берген ақындық және табиғаттан берілген талантты қайтадан жасай алмайды. Өзі айтқандай махаббат, бала-шаға деген тақырыпта жазып, сонымен бірге адам сияқты ғашық бола алатын, ана сияқты мейірлене алатын, әйел сияқты жылай алатын және қызғана білетін, қызыға білетін елінің жағдайымен санасып, соған қарай өмір сүре білетін ақын апамыз Ақұштап. Қаламқастай ененің батасын алған, Ақзиладай ананың ризашылығын алған қызы – келіні қазір Атырау мен Оралдың ортасын күрежолға айналдырған апаларың. Тек қана ақын емес, тек қана әйел емес, қазақтың таңқалдыратын, қайран қалдыратын қыздарының бірі. Ақұштаптай ақынның салмағын көтеріп жүрген, қыздарының анасын аялап отырған менің ғана емес, барша қаламгер қыздардың ақ жездесіне айналған Ғабдірахым Маралұлына деген алғысым шексіз.

Версия для печати